کرمانشاه در محاصره بحران؛ مدیران و نمایندگان باید از خواب غفلت بیدار شوند یادداشت ارزونوری (چمه)– فعال رسانهای
کرمانشاه امروز با بحران حاد مدیریتی در حوزه شهری و روستایی دستبهگریبان است؛ در حالیکه دهها روستا همچنان از ابتداییترین امکانات زندگی محروم ماندهاند. ضعف مدیریت نه تنها بافتهای فرسوده شهری را به حال خود رها کرده، بلکه روستاهای بسیاری را در فقر مطلق باقی گذاشته است.
ضعف مدیریت و بیتوجهی مسئولان
مدیریت ارشد استان کرمانشاه و مجموعهای از مدیران کل، شهرداری و نمایندگان مجلس، سالهاست که در برابر مشکلات مردم بیتفاوت ماندهاند. این بیتوجهی نه تنها به حل معضلات کمک نکرده، بلکه موجب انباشت بحرانهای اجتماعی و اقتصادی شده است. نتیجهی این ناکارآمدی، محرومیت گسترده مردم و فروپاشی تدریجی زیرساختهای شهری و روستایی است.
بحران شهری و بافتهای فرسوده
محلاتی چون هواس جلیلی، صابونی، وکیل آقا، ده مجنون، ده پهن، ظفرآبادانی، بلوار طاقبستان، شهرک وحدت، تعاون، الهیه، خیابان عشایر، دولتآباد، سنجابی، مسیر نفت، چهلمتری مطهری، باریکه، شهیاد، کیهانشهر، اریاشهر، خیابان مدرس و گمرک، همانند درختی تنومند که از درون پوسیده، به حال خود رها شدهاند. این مناطق به محل تجمع کارتنخوابها و معتادان تبدیل گردیده و سلامت عمومی شهروندان را تهدید میکند. در حالی که هر روز شاهد ساختوساز شهرکهای جدید هستیم، بافتهای فرسوده در مرکز شهر به کانون آسیبهای اجتماعی بدل شدهاند.
محرومیت روستاها
دهها روستا در استان کرمانشاه همچنان فاقد امکانات اولیه مانند آب، برق، گاز و جاده هستند. نمونه بارز آن روستاهای چشمه مار، سرچم نظرگاه و چم نوزه سفلی و علیا است که پس از چهار دهه هنوز از ابتداییترین زیرساختها محروم ماندهاند. این وضعیت نشاندهندهی بیتوجهی کامل به توسعه روستایی و محرومیت صدها خانوار است. پس از رسانهای شدن این محرومیتها، مدیران ارشد استان به تکاپو افتادند اما پاسخ روشنی برای این کوتاهیها ندارند و تنها به طفره رفتن بسنده کردهاند.
آلودگی و بحران زیستمحیطی
کارخانههای فاضلاب و دپوی غیراصولی زبالهها، بوی نامطبوعی را به زندگی روزمره مردم تحمیل کردهاند. محلات و شهرکهایی چون کیهانشهر، اریاشهر و فدک، شبانهروز با این آلودگی دستوپنجه نرم میکنند. این وضعیت نتیجهی ناتوانی مدیریت شهری و بیتوجهی به سلامت عمومی است.
رسانهها و وعدههای انتخاباتی
در کنار این مشکلات، رسانههای محلی و برخی خبرنگاران به جای پیگیری جدی مسائل، در بیتفاوتی یا منفعتطلبی فرو رفتهاند. وعدههای انتخاباتی نمایندگان مجلس نیز هیچگاه به عمل تبدیل نشده و مردم بارها شاهد شعارهای بیثمر بودهاند. این چرخهی تکراری، اعتماد عمومی را به شدت آسیبپذیر کرده است.
جمعبندی
کرمانشاه امروز با بحرانهای چندلایهی مدیریتی، اجتماعی و زیستمحیطی مواجه است. اگر تغییر فوری در مدیریت استان رخ ندهد، روند مهاجرت، بزهکاری و فروپاشی اجتماعی شدت خواهد گرفت. راهحل، برکناری مدیران ناکارآمد و جایگزینی آنان با نیروهای بومی، دلسوز و مسئولیتپذیر است. این تغییر تنها با مطالبهگری مردم و همراهی رسانههای مستقل امکانپذیر خواهد بود.
